این مردمان مهمان‌نواز

گردشگران در راهند – مهمان نوازی

 

اصلا مهم نیست که بعضی‌ها می‌گویند ایرانی‌ها غریبه پرستند و برای مهمانانشان فیلم بازی می‌کنند انچه مهم است این است که در این فرهنگ مهمان روی چشم صاحبخانه جا دارد و همین سبب شده تا ایرانیان خوش‌نام‌ترین میزبانان دنیا شوند …

 

آقای “دَرِن” Darren یک طراح لباس مالزیایی است که تاکنون دوسه باری به ایران سفر کرده است. می‌گوید که در سفرهایش بیشتر از آنچه که به دنبال دیدنی‌های هر منطقه باشد، علاقمند است تا از شیوه زندگی مردم آن شهر یا کشور آگاهی یابد.از این روست که در اصفهان از دیدن مردمی که در پارک‌های کنار زاینده رود یکی دو ساعتی را به خواب نیم روزی رفته‌اند وبعد سرحال و با انرژی تا نیمه شب به فعالیت ادامه می‌دهند، شگفت زده است و تجربه این خواب خوش را بسیار منحصر بفرد می‌داند.

از اینجا بشنوید:

همین علاقه او سبب شده که برای این هنرمند اهل سفر، رفتار مردم ایران با گردشگران بسیار جذاب باشد و تاکید می‌کند این چیزی است که او را وا می‌دارد تا دوباره به ایران سفر کند. او معتقد است این مردم هستند که به یک کشور معنی می‌دهند و هرچقدر هم که یک کشور توسعه یافته و زیبا باشد اگر مردم خوبی نداشته باشد گردشگران خاطره خوبی با خود به همراه نمی‌برند. او تاکید می‌کند که مردم ایران مردم خوبی هستند با رفتاری بسیار دوستانه که بی دریغ آماده کمک کردن هستند.
آقای درن می‌افزاید: “اگر به شما بگویند که مردم مصر خیلی مردم خوبی هستند من به شما می‌گویم ایرانی‌ها صدبرابر از آنان بهترند و اگر بخواهم یک کلمه برای توصیف ایران داشته باشم از کلمه “انسانیت”استفاده می‌کنم.”
memo.sewdarren.traveltoIran.3
این سخنان و نمونه‌های فراوان مشابهی از این قبیل بخشی از خاطرات گردشگرانی است که به ایران سفر کرده‌اند و می‌توان گفت تمامی آنها بر یک چیز تاکید دارند و آن اینکه ایرانی‌ها از جمله بهترین و مهمان‌نواز‌ترین مردمان دنیا هستند. در طول سالها همین “مهمان نوازی” سنتی ایرانی است که بلاگردان صنعت گردشگری ایران شده و توانسته به عنوان یک برند – البته همچنان غیر رسمی _ گردشگران را به سوی خود جذب کند.
اهمیت و ارزش این مهمان نوازی سنتی آنجا دو چندان می‌شود که کشور در زمینه “مهمان‌نوازی صنعتی” یا به عبارتی -hospitality – همچنان در جا می‌زند. کشوری که مردمانش عنوان میهمان نوازترین مردمان دنیا را به خود اختصاص داده‌اند وقتی پای پدیده‌ای با عنوان مهمان‌نوازی صنعتی به میان می‌آید، آنچنان ضعیف عمل می‌کند که از نخستین گام ورود می‌توان به این ضعف پی برد؛ از ورود به فرودگاه و سردرگمی کارکنان و طولانی بودن مراحل صدور ویزای فرودگاهی تا نبود یا کمبود بروشورهای اطلاع رسانی، بی نظمی در سیستم خدماتی همچون حمل و نقل یا نبود امکانات کافی در این زمینه، یک دست نبودن بهای خدمات، ضعف رفتار فروشندگان، رانندگان، کارکنان رستوران‌ها، هتل‌ها و مکان‌های دیدنی، سرویس‌های بهداشتی عمومی تا محدودیت در منوی رستوران‌ها و مواردی از این قبیل همه و همه دست به دست هم می‌دهند تا صنعت گردشگری مهمان‌نوازترین مردمان دنیا دارای ضعیف‌ترین سطح مهمان‌نوازی صنعتی باشد.
بدیهی است که تسری قدرت مهمان پذیری سنتی به صنعت گردشگری و تقویت مهمان پذیری صنعتی در ایران راهی ندارد جز آموزش، ایجاد فرهنگ پذیرش گردشگر به صورت حرفه‌ای و از همه مهمتر یک خواست و عزم ملی برای تقویت آن.
اما تارسیدن به این اطمینان باید قدردان مهر مهمان‌نوازترین مردم دنیا بود، دست آنان را بوسید و به افتخارشان کلاه از سر برداشت. مردمانی که حرمت اعتبارشان سال‌هاست که چرخ صنعت گردشگری کشور را هرچند کُند اما به آهستگی می‌چرخاند…

“هرگونه بهره برداری از مطالب با ذکر منبع آزاد است”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>